12 juli...het is zo ver.

Vandaag mag ik (Yargo) voor de eerste keer gaan zwemmen met de andere hondjes van de school!!

In de voormiddag eerst nog een uurtje goed trainen en tegen een uur of één zagen we elkaar terug aan het domein hazewinkel te Willebroek.

Daar stonden we dan met een twintigtal hondjes vol spanning te wachten op wat er ging gebeuren. Spijtig genoeg hadden we het weer niet mee in het begin, maar toch waren de opklaringen in zicht.   

Plots verschenen er 3 heren in duikerspak.We mochten beginnen.!

Ik was super enthousiast...ik stond te popelen om het bootje in te gaan.

Toen ik zag hoe alle hondjes één voor één het bootje in gingen en dan terug moesten zwemmen naar hun baasjes die enthousiast stonden te roepen aan de kant: KOM HIER!, GOED ZO, ZWEMMEN ZE,... dacht ik...ik wil dit ook doen!

Maar ja, ik als beagle...altijd een grote mond en stoer doen... tot de moment er is.

Het was mijn beurt...eerst de zwemvest aan en daar stond ik dan...met mijn staart tussen mijn poten. Ik kreeg plots faalangst, maar toch moest ik mee het bootje in.

En ja...ik wist niet dat ik het kon...maar ik deed het gewoon...IK ZWOM!!

Mijn baasjes maar roepen dat ik het goed deed... ik was echt fier en ik denk mijn baasjes ook.

Toen ik aan de kant kwam dacht ik...IK moet dat water in...maar mijn baasjes krijgen er ook van hoor...SCHUDDEN maar!!!

De volgende opdracht was een apportje vastnemen in het water en zo naar de kant zwemmen.

Nu dacht ik...geen probleem ik kan zwemmen. Ik was al heel wat rustiger dan de eerste keer.

 

Ik wou laten zien dat ik even goed kon zwemmen dan de anderen. Met het apportje moesten de mannen mij wel helpen...eens ik het vasthad ging het goed...en maar zwemmen tot we terug grond onder onze poten voelden.

Eigenlijk is zwemmen best wel fijn. Alleen die zwemvest aandoen vond ik maar niets.

Tussen de opdrachten door...eventjes snuffelen...eens kijken... met wie kan ik hier spelen?...Wie heeft er veel aandacht voor mij?...

De derde opdracht was al iets moeilijker. We moesten van de kant naar de boot zwemmen.

Veel hondjes wilden gewoon terug naar de kant keren...maar neen het pakte niet...we moesten het water in!

Daarna volgde een pauze en jaja... het zonnetje kwam piepen. Fijn! zo konden we sneller opdrogen. Eventjes iets drinken en eten (voor de baasjes dan) en we begonnen aan de vierde opdracht.

Ondertussen waren we het al gewoon om de boot in te stappen. De ene wilde wel al liever het bootje in dan de andere. Dat bleek toen het Deus zijn beurt was...die dacht slim te zijn...hij sprong halverwege al uit de boot...maar neenee nu moest hij verder zwemmen! Maar voor een hond als Deus is dat natuurlijk geen probleem.

Diegenen die wilden mochten nog een vijfde keer zwemmen. Maar dat was voor de echte waterratten.

 

Mijn baasjes hadden besloten om deze opdracht niet meer mee te doen!

Oef!...want ik was echt wel moe! Normaal want ik ben nog altijd een puppy.

Daarna nog eventjes iets drinken,nog wat bijpraten en we konden allemaal naar huis!

Als ik thuiskwam heb ik mij in mijn nestje gesetteld en heb wel uren geslapen.  

Het was een vermoeiende maar hele fijne dag!!

 

 

 

 

 

 

 

Zeker voor herhaling vatbaar!!

Pootje

Yargo