Na een geslaagde éénjarig bestaansviering, werd het op tien oktober weer tijd om bijkomend iets anders dan de wekelijkse trainingen te ondernemen. Erwin nam het heft in handen en schreef de enthousiastelingen in voor een wandeling met spelletjes op 10 oktober. Waar we ons juist aan moesten verwachten, wist ik niet. Als de hond maar fun heeft, dacht ik bij mezelf en trok samen met enkele andere leden met bijpassende honden naar Herentals.
Hondenschool De Dappere Vriend stond om 14u klaar om ons te ontvangen. Eerst een plasje na de rit heen, daarna mochten we dadelijk hun trainingsveld op. Het was de bedoeling een uitgestippelde wandeling te maken met opdrachten voor hond en baas waar telkens punten op gegeven werden.
De eerste opdracht was direct al een beproeving voor vele hondjes, die werden achter gelaten door hun baasjes op vreemd terrein en de weg doorheen een aangelegd hindernissenparcours moesten vinden, om tot bij hun baasje te geraken. De baasjes mochten een gokje wagen langs welke weg hun hond zou komen. De meesten kennen hun lieveling goed en gokten juist, een enkeling zag de hond wat meer of minder avontuurlijk dan hij/zij eigenlijk was. Gelukkig waren we de laatste groep die startte met de wandeling want het doolhof was niet zo makkelijk, de drang om bij het baasje te zijn was groot en drie ‘achtergelatenen’ vonden het niet snel genoeg gaan zo zigzag lopen of ergens doorkruipen en gingen er dan maar recht door. Oeps, drie gaten in het doolhofmateriaal van De Dappere Vriend…
En dan waren we echt vertrokken, allemaal samen…
Een stukje wandelen tot we in het groen verdwenen waar verder moest gewerkt worden, ook voor het baasje nu. Hond achterlaten, eindje verder staan, oproepen en dan zo hard lopen als je kon om te proberen voor de hond de eindstreep te halen. De ene kwam snel en het baasje liep de benen onder zijn/haar lijf uit. De andere kwam op zijn gemak, waarom je haasten als je op uitstap bent met de baas? Dat leverde al enkele leuke foto’s op want Erwin bracht niet alleen Fara mee maar ook zijn fototoestel.
Op naar de volgende opdracht…
Hondje achterlaten naast een rij maïsplanten, die Boer Charel vergeten af te rijden was. Baas aan de andere kant gaan staan en hond oproepen. Dit ging erg vlot bij iedereen. Alle hondjes liepen mooi rond en kwamen in een perfecte (goed getrainde) zit-voor bij hun baasje terug. Slechts een enkeling koos voor een kortere weg… De baas staat vlak naast mij, ik zie haar, waarom dan rond die planten lopen?? Beter recht door de maïsplanten => veel sneller en die kortste weg koos ik ook al op de eerste oefening. Rara wie ben ik… (mijn naam lijkt op een medicamenten-firma)
En hop we waren weer vertrokken. Midden in het bos, lag een grote plastiek op de grond. De honden dachten vast: “ Baas, daar moet ik zo dadelijk gaan opliggen zeker?”. Maar niets was minder waar want het waren de baasjes die zich eens in ‘af/down’ mocht leggen. Jaja, op de buik, baas en het is niet eens nat dus niet zeuren!! De honden moesten op afstand hun standjes doen op afstand. Wat een raar zicht, de baas zo laag tegen de grond, net op mijn hoogte dachten er enkelen en ze gingen hun baasje eens van dichterbij bekijken of er lekker bij liggen/zitten. Met wat aandringen, aangezien de rollen omgekeerd waren en de baas letterlijk lager stond dan de hond, deed elk zijn standjes en amuseerden de anderen zich met het supporteren/ aanschouwen van sommige geplette baasjes.
Dorst dat we ervan kregen, enorm!! Maar wat een geluk, een tussenstop met snoepjes voor de hond en drankjes voor de baas.
Daarna gingen we verder naar een leuke oefening, frisse voeten genaamd. Een grote, echt wel hele grote plas moest door hond en baas doorlopen worden om alle punten te behalen. Na een goed probeerseltje van Erwin (ik loop naast de plas en mijn hond erdoor), kende iedereen de enige juiste weg. Allebei erdoor!! Wat moeder ons afleerde toen we klein waren, MOESTEN we nu doen. Sorry mams, het is enkel om de punten te doen hoor! ( ;-) hihi) Het zorgde wederom voor leuke foto’s en grappige gezichten.
De volgende oefening was voor baas en hond plat op de buik te beginnen. Baas in een open ton, hond op een groot met plastic flessen gevuld mega-kussen. Dan was het de bedoeling om de standen nogmaals uit voeren waarbij elk op zijn plaats moest blijven. Voor de ene weer wat makkelijker/moeilijker dan voor de andere. De hondjes werden flink beloond want zo lekker lag dat grote kussen nu ook weer niet.
De laatste oefening op de wandeling was voor sommigen heel leuk, voor anderen wat verwarrend. Tien vreemde apportjes moesten stuk voor stuk door de baas weggegooid worden en door de honden terug gebracht worden. Eén balletje, tien balletjes op één stuk touw, een pluche beertje, een plastic ring… Dat was snel gereed!! Het was de borstel/de oude schoen/de pop zonder armen of benen, die hen soms wat twijfelen deed. Maar de meesten vonden het echt wel leuk en brachten enthousiast alles terug dat hun baas zomaar in het rond gooide. Zo slordig baas!! Moet ik nu echt alles opruimen?? Ja toch wel, lieve vriend, breng alles maar terug, zo krijgen we lekker veel punten. Terwijl de ene snel opruimde en de andere er zijn tijd voor nam, toonden Jules en Mokka enkele kunstjes om de toeschouwers te entertainen. Er werd gedanst, high fives gegeven, over plassen gesprongen, …
Na deze oefening wandelden we terug naar het terrein van De Dappere Vriend waar we onze laatste opdrachten kregen. Een volgoefening, oh makkelijk!! Maar het baasje moest wel pijltjes gooien en zo hoog mogelijke punten scoren. Daar ging het dus fout… En verloren we wellicht onze leiderspositie die we naarmate het parcours vorderde hadden opgebouwd (of dat hoopten sommige baasjes misschien stil toch..). Ja, pijltje pik, dat was niet gemakkelijk al wandelend.
De afsluiter was een crossparcours met de hond in de kruiwagen afleggen. De kruiwagen was niet van die grote dat de beertjes onder ons zich er makkelijk in konden nestelen, bijkomend had de baas het nogal moeilijk om al dat gewicht in evenwicht te houden. De grote honden vonden deze laatste oefening niet eerlijk omdat er veel te weinig plaats was voor hun poep in die kleine kruiwagen dat ze er dan maar de brui aan gaven. Baas ik ben toch een beetje moe aan het worden en wil best een dutje doen maar niet in deze kruiwagen…
Terwijl de jury druk de uitslag berekenden, mochten de baasjes en hondjes hun dorst lessen en een hapje eten. Eentje nam dit hapje wel erg letterlijk. Hij zag aan het gezicht van één van de andere baasjes dat die gesneden kop toch niet zo lekker was en heeft dan een handje/hapje geholpen. Dank u Gaico, ik lust echt geen kop! ;-))
De uitslag werd bekend gemaakt. We lieten de anderen een keertje winnen want we wilden niet dat er traantjes vielen… Maar volgende keer…
AMUSEREN WE ONS NET ZO GOED EN GAAN WE ZEKER TERUG MEE, PUNTEN TELLEN NIET! ALLEEN PLEZIER!!!
En dat hadden we zeker en vast!!
Alle hondjes nestelden zich lekker in de auto bij hun baasje en vielen onderweg lekker in slaap na een vermoeiende maar oh zo leuke namiddag. Gelukkig konden de baasjes wakker blijven tot ze thuis hun hele verhaal hadden gedaan.
Oogjes dicht en snaveltjes toe, de baasjes waren minstens even moe.
Maar dat weerhield hen niet om de volgende morgen met nieuwe moed en kracht op het trainingsveld te staan.
Het was super fijn!!! Bedankt Erwin, alle andere leden die meegingen en Fyzer voor de toffe namiddag en ervaring die zeker voor herhaling vatbaar is!!!
F&F
